Historia ≫ Zarys historii kościoła w Węgrowie
Protestantyzm pojawił się w Węgrowie w połowie XVI wieku, w okresie szerzącej się reformacji w Europie. Dokładna data powstania pierwszej wspólnoty ewangelickiej w Węgrowie to rok 1558. Wówczas protestanci przejęli miejscowy kościół katolicki, co było częścią szerszych zmian religijnych w regionie.
W 1650 roku Bogusław Radziwiłł, znany zwolennik reformacji, oficjalnie założył parafię ewangelicko-augsburską w Węgrowie. Pierwszym luterańskim pastorem został Jonas Columbus, który prowadził działalność duszpasterską w latach 1650-1660.
W 1656 roku kościół ewangelicki został zniszczony i sprofanowany przez chorągiew podstolego bielskiego Oborowskiego. W kolejnych latach sytuacja nie poprawiła się - w 1678 roku kościół został spalony przez miejscowych zakonników.
W 1685 roku biskup Stanisław Witwicki podjął decyzję o zamknięciu świątyni, co zapoczątkowało okres intensywnych represji. Dopiero w 1687 roku księżna Ludwika Karolina przywróciła prawa i przywileje ewangelikom.
W XVIII wieku nastąpiły kolejne zmiany organizacyjne - w 1755 roku parafia węgrowska została połączona z warszawską. W 1761 roku pożar zniszczył plebanię oraz budynek szkoły, w którym przechowywano archiwa.
W XIX wieku rozpoczęto budowę nowej świątyni, która została ukończona w 1841 roku. W 1898 roku do kościoła dobudowano wieżę z dzwonem.
W XX wieku parafia obchodziła jubileusze - w 1900 roku świętowano 250-lecie jej istnienia, a w 2000 roku 350-lecie działalności. W 1914 roku, na początku I wojny światowej, archiwa parafialne zostały zniszczone.
W 1962 roku otwarto Ewangelicki Dom Opieki "Sarepta", który działał przez 50 lat, aż do jego zamknięcia w 2016 roku. Parafia nadal funkcjonuje, pielęgnując swoją bogatą historię i tradycję.